+22 °С
Ясно
Җәмгыять
21 Сентября 2020, 11:14
Сигез яшеннән урман сагында
Тармак ветераны урман караучыларның көндәлек хезмәте турында бәян итте
Безнең районда гомерен урманнарны тергезүгә багышлаган кешеләр бар. Алар тармак өчен иң авыр заманнарда да һөнәренә тугры калган, оештыру сәләтен яңа икътисади шартларда куллана белгән һәм урманчылар нәселен дәвам иткән. Шундый кешеләрнең берсе – Ирек Сәгыйтьҗан улы Нигъмәтуллин.
1968 елда Казнаковка мәктәбен тәмамлап, Нигъмәтуллин Уфа урман-техника техникумына укырга керә. 1982 елда Туймазы урман хуҗалыгына эшкә килә.
– Ул вакытта замандашларым нефть тармагына агылды, – дип сөйли ул. – Әмма бу мода мине читләп узды. Әти, урман каравылчысы Сәгыйтьҗан Галимулла улы, балачактан мине үзе белән урманга ияртеп йөрде. Кулга кәтмән тоттыра да: “Урманны ярату гына аз, аны кайгыртырга да кирәк”, – дип әйтә торган иде. Мин күркә җыю, үсентеләрне утау белән шөгыльләндем, утырту өчен тополь үрентеләре әзерләдем. Берничә елдан соң барлык урман-техника эшләрен үзаллы башкардым. Әгертамак тау битләүләренә агач утыртканда чыккан сөялләрем белән горурлана идем. Бүген анда шаулап утырган наратларга карыйм да, әткәй сабакларын искә төшерәм.
1983 елда мин тимер юлда эшләргә карар итеп, дефектоскопчы булып урнаштым. Әмма алты елдан соң урман мине кабат үзенә дәште. Төмәнәк участогына техник булып кайттым һәм туган-үскән мохитемә чумдым.
Без ул заманда ел саен 35әр гектар ылыслы агач утырта идек. Моннан тыш, мин кисентеләр бүлү, урманнарны чистарту һәм сирәкләү, яшь үсентеләрне тәрбияләү белән шөгыльләндем.
2008 елда Нигъмә-туллинны Бишенде участогына урманчы итеп күчерәләр, анда тәҗрибәле белгеч оештыручы сәләтен эшкә җигә. Бүген төбәк халкы белән берлектә ел саен өч миллионга якын нарат үсентеләре үстерә, аларны соңыннан күрше районнарга озаталар.
Нигъмәтуллинның иманы камил, туймазылылар урман-техника яңалыклары өлкәсендә башлап йөрүчеләр дәрәҗәсенә иреште. Төбәк урманчыларының, шул исәптән Ирек Сәгыйтьҗан улының чәмле эшчәнлеге нәтиҗәсендә, Бишенде урман питомнигы төбәктә үсенте чималының төп тәэминатчысына әверелде. Нәтиҗәдә, биш ел элек Русия урман байлыкларын арттырган өчен Нигъмәтуллин түш билгесенә лаек булган. Моннан тыш, шушы көннәрдә аңа “Башкортстан Республикасының мактаулы урманчысы” исеме бирелгән.
– Урманнар ничек хасил була, беләсезме? – ди Нигъмәтуллин. – Тракторга беркетелгән махсус кысага кеше утыра һәм билгеле бер ара саен җиргә нарат үсентеләрен тыгып бара. Көн ахырында аның куллары өзелеп төшәр дәрәҗәгә җитә. Әмма эш моның белән генә бетми – соңыннан җиде кат тир чыгарып утарга, үсентеләрен авырулардан, янгыннан, браконьерлардан сакларга кирәк... Бу җиңел түгел. Әмма мин әткәйнең эш нәтиҗәсен күрәм – байтак гектар нык, сәламәт агачлар бу. Минем эш нәтиҗәләре дә киләчәк буынның күңелен кайтармас дип уйлыйм.
1968 елда Казнаковка мәктәбен тәмамлап, Нигъмәтуллин Уфа урман-техника техникумына укырга керә. 1982 елда Туймазы урман хуҗалыгына эшкә килә.
– Ул вакытта замандашларым нефть тармагына агылды, – дип сөйли ул. – Әмма бу мода мине читләп узды. Әти, урман каравылчысы Сәгыйтьҗан Галимулла улы, балачактан мине үзе белән урманга ияртеп йөрде. Кулга кәтмән тоттыра да: “Урманны ярату гына аз, аны кайгыртырга да кирәк”, – дип әйтә торган иде. Мин күркә җыю, үсентеләрне утау белән шөгыльләндем, утырту өчен тополь үрентеләре әзерләдем. Берничә елдан соң барлык урман-техника эшләрен үзаллы башкардым. Әгертамак тау битләүләренә агач утыртканда чыккан сөялләрем белән горурлана идем. Бүген анда шаулап утырган наратларга карыйм да, әткәй сабакларын искә төшерәм.
1983 елда мин тимер юлда эшләргә карар итеп, дефектоскопчы булып урнаштым. Әмма алты елдан соң урман мине кабат үзенә дәште. Төмәнәк участогына техник булып кайттым һәм туган-үскән мохитемә чумдым.
Без ул заманда ел саен 35әр гектар ылыслы агач утырта идек. Моннан тыш, мин кисентеләр бүлү, урманнарны чистарту һәм сирәкләү, яшь үсентеләрне тәрбияләү белән шөгыльләндем.
2008 елда Нигъмә-туллинны Бишенде участогына урманчы итеп күчерәләр, анда тәҗрибәле белгеч оештыручы сәләтен эшкә җигә. Бүген төбәк халкы белән берлектә ел саен өч миллионга якын нарат үсентеләре үстерә, аларны соңыннан күрше районнарга озаталар.
Нигъмәтуллинның иманы камил, туймазылылар урман-техника яңалыклары өлкәсендә башлап йөрүчеләр дәрәҗәсенә иреште. Төбәк урманчыларының, шул исәптән Ирек Сәгыйтьҗан улының чәмле эшчәнлеге нәтиҗәсендә, Бишенде урман питомнигы төбәктә үсенте чималының төп тәэминатчысына әверелде. Нәтиҗәдә, биш ел элек Русия урман байлыкларын арттырган өчен Нигъмәтуллин түш билгесенә лаек булган. Моннан тыш, шушы көннәрдә аңа “Башкортстан Республикасының мактаулы урманчысы” исеме бирелгән.
– Урманнар ничек хасил була, беләсезме? – ди Нигъмәтуллин. – Тракторга беркетелгән махсус кысага кеше утыра һәм билгеле бер ара саен җиргә нарат үсентеләрен тыгып бара. Көн ахырында аның куллары өзелеп төшәр дәрәҗәгә җитә. Әмма эш моның белән генә бетми – соңыннан җиде кат тир чыгарып утарга, үсентеләрен авырулардан, янгыннан, браконьерлардан сакларга кирәк... Бу җиңел түгел. Әмма мин әткәйнең эш нәтиҗәсен күрәм – байтак гектар нык, сәламәт агачлар бу. Минем эш нәтиҗәләре дә киләчәк буынның күңелен кайтармас дип уйлыйм.
